Yazım İlkeleri

VAVELİF DERGİSİ YAZIM İLKELERİ

 

Dergimiz Vekitap Yayıncılık A.Ş. tarafından aylık periyodda çıkan süreli bir yayındır. Dergimizin yayın ilkeleri Vekitap Yönetim Ekibi tarafından oluşturulmuştur. Uygun görüldüğünde Dergi stratejisinin değişim hakkı bu organdadır. 

Vavelif Dergisi politik bir amaç taşımaz ve bu fikriyatta yazılar yayınlamaz. İslamî ilkeler ışığında yayınlanan dergimiz; sosyal, siyasal, ilmî, kültürel, edebî ve fikrî bir dergidir.

Sayfa planı ve yazım kuralları

  1. Yazılar "Office Word" programında yazılmalıdır.
  2. A4 boyutlarında hazırlanmalıdır.
  3. Kenar boşluklar; üst: 3 cm, alt: 2,5 cm, yanlar: 4 cm olmalıdır.
  4. Yazı tipi olarak Times News Roman kullanılmalıdır.
  5. Yazı puntosu: 11, satır aralığı: 1, dipnot puntosu: 9, paragraf aralığı: 6nk olmalıdır.
  6. Makalenin sonunda mutlaka kaynakça bulunmalıdır.
  7. İmlâ ve noktalama açısından, makalenin ya da konunun zorunlu kıldığı özel durumlar dışında ve Yayın Kurulu’nun belirlediği özel durumlar haricinde Türk Dil Kurumu’nun İmlâ Kılavuzu esas alınmalıdır.
  8. Yazarların adı ve soyadı varsa unvanı ve iletişim bilgileri yazının altına eklenmelidir.
  9. Yazarlar yazıları ile ilgili resim ve belge gönderebilirler. Gönderilenler Yayın Kurulu’nca değerlendirildikten sonra dergide kullanılır.
  10. Yazı metninde çok sık geçen adlar, ilk olarak açık yazılıp yanında kısaltması parantez içinde belirtildikten sonra kısaltma olarak kullanılmaya devam edilebilir.
  11.  Bölge adlarının ilk harfleri büyük yazılmalı; örneğin İç Anadolu, Orta Amerika, Güneydoğu Anadolu, Orta Asya, Yakın Doğu gibi. Aynı şekilde yer, coğrafya ve kurum adlarının da ilk harfleri büyük yazılır; örneğin Avrupa, Akdeniz Bölgesi, Barbaros Bulvarı, Kızılırmak, Fırat Nehri, İstanbul Üniversitesi, Türk Tarih Kurumu gibi.
  12. Dipnot sayfa sonuna eklenmelidir./dipnot yazı sonuna eklenmelidir.
  13. Yazılardaki karakter(harf) sayısı 5000 ile 10 000 arasında olmalıdır. (boşluklu)
  14. Yazılardaki özel durumlar:

Allah (c.c.) ve Allah’ın (c.c.)

Peygamberimiz (s.a.v.), Hz. Muhammed (s.a.v.)

Sahabe: Hz. Ömer (r.a.) Hz. Fatıma (r.anhâ) Hz. Ali, Hz. Ömer ve Hz. Osman (r.anhum)

İslam büyükleri: İmam Ahmed bin Hanbel (r.h.)

Kesmeler: Allah’ın (c.c.)

Peygamberler: İdris (a.s.)

Hadis kaynağı: (Tirmizî; Buhârî) ya da (Müslîm)

Ayet kaynağı: el-Bakara, 2/18.

Hadis-i şerif, ayet-i kerime, Cennet, Cehennem, Kur’an-ı Kerim, Buhârî, Sünnet-i Seniyye…

Şahid, şehid, cihad, mücahid…

İmam Buhârî, İmam Müslîm, Tirmizî…

Ehl-i İslam, ehl-i küfür, sünnet-i seniyye…

İslamî, insanî, fikrî, siyasî, edebî…

Numaralandırmalardan sonra 1.  2.  3. vs. şeklinde…

Mekke-i Mükerreme, Mantıku’t-Tayr, Fîzılâl’il Kur’an…

 

Kaynak göstermede nelere dikkat edilmelidir:

 

Kaynak göstermenin bir ahlakî sorumluluk ve zorunluluk olduğu unutulmamalıdır. Başkasına ait bir düşünceyi, metni ve bilgiyi kendi düşüncemizmiş gibi kullanmak fikir hırsızlığına girmektedir. Fikir hırsızlığı, İslamî açıdan bu caiz olmayacağı gibi kanunen de yasaklanmıştır. Herhangi bir eseri kaleme alırken başka bir müelliften ve onun düşüncesinden doğrudan veya dolaylı yoldan alıntı yapıyorsak muhakkak bunu belirtmemiz gerekmektedir. Bu yararlandığımız müellifin hakkını gasp etmemizi engelleyeceği gibi okuyucunun da gerektiğinde aslı kaynağı bulmasına vesile olacaktır. Bununla beraber bir şahsa ait bir düşünceyi dile getirilirken bunun kaynağı söylenmelidir. Mesela; “Hz. Ali (r.a.) şöyle dedi.” diyorsanız; bunu nerede dedi, sen nereden öğrendin kaynak bildirmek yolu ile göstermelisin. Aksi durumda kaynak olarak zikrettiğin kişiye iftira atmış olma ihtimalin oldukça yüksek olur.

Ayrıca kaynak gösterirken dikkat edilmesi gereken noktalardan bir de; alıntı hangi eserden yapılmışsa o eser kaynak gösterilmelidir. Herhangi bir internet sitesinden yapılan bir hadis-i şerif alıntısı, bu sitede kaynak olarak Buhârî gösterilmiş olunsa bile kaynak olarak o site gösterilmelidir. Kesinlikle görmediğimiz bir kaynağı, kaynak olarak yazmamız ahlakî değildir; çünkü bu alıntı yanlış olabilir. Ayrıca bir hadis-i şerif, söz ve alıntı hangi kitaptan yapılmışsa kaynak o eser gösterilmelidir. Eserin kaynak gösterdiği hadis-i şerif kitabı kaynak olarak gösterilemez.

  1. Doğrudan kaynak göstermek; doğrudan kaynak gösterirken alıntı yaptığımız kısmı hiçbir değişiklik yapmadan metne almamız durumudur. Bu durumda metnin orijinali olduğu gibi yazılır ve bu kısım çift tırnak (“) içinde gösterilir. Eğer alıntı yaptığımız metinde de çift tırnak varsa alıntı tek tırnakla gösterilir. (‘). Ancak unutulmamalıdır ki alıntının da bir ölçüsü olmalı. Standart olan alıntının en fazla kırk kelime ile sınırlandırılmasıdır. Ancak ille de daha fazla alıntı yapılacaksa bu durumda alıntının formatı farklı bir tarza dönüştürülmelidir. Örneğin; yazı puntosu küçülterek, sağ ve sol taraftan satır daraltılarak vs.
  2. Dolaylı yoldan kaynak göstermek; bu tarz durumlarda yazı olduğu gibi değil de mealen aktarılır veya belli bir müellifin yazısının etkisi hissettirilir. Bu durumda yazıyı tırnak içine almak veya özel durum ile belirtmeye gerek olmaz. Sadece kaynak dipnot şeklinde belirtilir.

 

Dipnot Gösterirken Nelere dikkat edilmelidir:

 

  1. Dipnotta kaynak olarak kitap gösterirken yazar adı ve soyadı, kitabın ismi, (varsa kaçıncı baskı olduğu), (varsa çevireni veya sadeleştireni), yayın yeri, yayın evi, basım tarihi, sayfa numarası şeklinde olmalıdır. Kitabın yazarları üç kişiden fazlaysa birinci kişi yazılar ve diğerleri diye eklenir. Aşağıdaki örneklere bakılabilir.

İbrahim Caner Türk, Osmanlı Devleti’nde Tarih Eğitimi (1839-1922), İstanbul, Arı Sanat Yayınevi, 2013, s. 17-19

Edward Hallet Carr, Tarih Nedir, 4. bs., Çev.: Misket Gizem Gürtürk, İstanbul, İletişim Yayınları, 1993, s. 66.

Ramazan Şeşen- Ekmeleddin İhsanoğlu, Müslümanlarda Tarih-Coğrafya Yazıcılığı, İstanbul, İSAR Vakfı Yayınları, 1998, s. 22, 34.

  1. Dipnotta dergi kaynak gösterilecekse; kitap kaynağından farklı olarak makalenin ismi yazılır ve sayı ve cilt sayısı belirtilir. Aşağıdaki örneklere bakılabilir.

Fatma Kaya Doğanay, “Rüşdiye Mekteplerinde Tarih Dersi”, Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü Müdürlüğü, Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Sayı: 25, Erzurum, 2010, s.  109.

Betül Başaran Alpugan, “Geç Dönem Osmanlı İmparatorluğu’nda Tarih Yazıcılığı ve Tarih Ders Kitapları”, Osmanlı Ansiklopedisi, Ankara, Yeni Türkiye Yayınları, 1999, s. 262.

  1. Dipnotta basılmamış tezleri kaynak göstermek için tezin basılmamış olduğu belirtilmelidir.

Ayşegül Altınova, “Osmanlı modernleşmesinde Rüşdiye Mektepleri”, Ankara, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Basılmamış Doktora Tezi, 2010, s. 100-114.

  1. Dipnotlarda internet kaynaklarını kaynak göstermek gerekiyorsa sitenin linki kaynağa yazılmalı ve kaynağın bakıldığı tarih eklenmelidir. (Mümkünse internet kaynak gösterilmemelidir.)

http://www.vavelif.com.tr/yazarlarimiz/yrd-doc-dr-ozkan-ozturk/54/davetin-degismeyen-dogasi 27.24.2016